Ochrona Twojego doświadczenia

Instrumenty pochodne (FFI): definicja, rodzaje i obrót pochodnymi instrumentami finansowymi


Instrumenty pochodne FFI 16 / marca / 22 Piotr Cieślik Goście: 205 Ocena: ★★★★★

Jeśli zapytasz ludzi o handel, wielu pomyśli o akcjach, obligacjach i funduszach, ale koncepcja „pochodnych instrumentów finansowych” (lub instrumentów pochodnych) prawdopodobnie będzie wielu osobom obca. Jednocześnie należy zauważyć, że rynek instrumentów pochodnych jest dziś ogromny, niektórzy szacują go na 1 biliard dolarów.

Czym jest pochodna w prostych słowach

Instrument pochodny (pochodny instrument finansowy lub PFI) to papier wartościowy, którego wartość zależy lub jest instrumentem pochodnym bazowego składnika aktywów lub grupy aktywów. Pochodny instrument finansowy sam w sobie jest umową między dwiema lub większą liczbą stron, a jego cena kształtuje się w wyniku wahań wartości aktywów bazowych.
Najczęstsze aktywa bazowe pochodnych instrumentów finansowych to:

  • Waluty
  • Magazyn
  • Więzy
  • Indeksy giełdowe
  • Surowce

Pochodne instrumenty finansowe są zwykle nabywane przez pośredników finansowych.

Najstarszą transakcję z pochodnymi instrumentami finansowymi opisał Arystoteles. Poświadczył umowę z oliwkami, w której uczestniczył starożytny grecki filozof Thales.

Według historii grecki filozof Thales przewidział, że przyszłoroczne zbiory oliwek będą bardzo dobre. Ponieważ nikt nie mógł mieć pewności, czy jego słowa będą prawdziwe, czy nie, Thalesowi udało się wynegocjować z właścicielami tłoczni prawo (ale nie obowiązek) wynajęcia za niewielką kwotę wszystkich tłoczni w regionie następnej jesieni, który zapłacił jako depozyt.

Zbiory rzeczywiście były obfite, a zapotrzebowanie na prasy oliwne wysokie, a Thales był w stanie żądać wysokiej ceny za wynajem tłoczni, zarabiając na tym fortunę.

Dlaczego jest to przykład pochodnych instrumentów finansowych? To proste: Thales tak naprawdę nie kupił aktywów bazowych (tłoczni oliwnych), zamiast tego wysłał kaucję, aby zabezpieczyć swoje prawa do korzystania z nich na podstawie umowy. Wszystko, co kupił, to umowa (pochodna). Gdyby żniwa były kiepskie, jego strata byłaby ograniczona do depozytu, który złożył.

Rynek instrumentów pochodnych

Współczesne rynki instrumentów pochodnych można określić jednym słowem – ogromne. Na przykład Visual Capitalist szacuje je na 1 biliard dolarów.

Warto jednak wspomnieć, że ze względu na niematerialny charakter, wartość instrumentów pochodnych mierzy się na dwa bardzo różne sposoby:

Wartość nominalna reprezentuje zobowiązanie umowne (tj. ofertę kupna 100 akcji po 50 USD za akcję).
Wartość rynkowa brutto mierzy cenę samego instrumentu pochodnego (tj. 1 USD za opcję kupna pomnożoną przez 100 akcji).
To dość subtelna różnica, która ujawnia się głównie w liczbach. Przyjrzyjmy się jednak bliżej, jakie rodzaje instrumentów pochodnych składają się na ten gigantyczny rynek.

PFI (pochodne instrumenty finansowe): rodzaje

Istnieje wiele różnych rodzajów pochodnych instrumentów finansowych, które można wykorzystać do różnych celów. Rynek instrumentów pochodnych rozwinął się wykładniczo w ciągu ostatnich dziesięcioleci i obecnie oferuje produkty, które mogą zaspokoić potrzeby każdego tradera.

Instrumenty pochodne można podzielić na dwie główne grupy:

  • OTC instrumenty pochodne
  • Giełdowe instrumenty pochodne

Instrumenty pochodne OTC stanowią większość rynku instrumentów pochodnych. Zwykle niosą ze sobą większe ryzyko, że jedna ze stron kontraktu może zbankrutować i nie wywiązać się ze zobowiązań, ponieważ obie strony instrumentu pochodnego są prywatne i nieuregulowane. Z drugiej strony dają inwestorom znacznie większą elastyczność pod względem wielkości, daty wygaśnięcia itp.

Giełdowe instrumenty pochodne są znacznie bardziej rygorystycznie regulowane, a ryzyko niewypłacalności jest minimalne. Problem polega na tym, że często wymagają znacznie większych inwestycji początkowych niż instrumenty pochodne OTC, co utrudnia dostęp małym i średnim inwestorom.

A co z instrumentami pochodnymi? Najpopularniejsze pochodne instrumenty finansowe na rynkach finansowych to:

  •  Kontrakty na różnicę (CFD)
  •  Kontrakty terminowe
  •  Kontrakty forward
  •  Opcje

Przyjrzyjmy się każdemu z tych typów z osobna, aby zrozumieć, czym one są.

Pochodne instrumenty finansowe: kontrakty na różnice kursowe (CFD)

CFD (Contract for Difference) to kontrakt zawierany pomiędzy traderem/inwestorem a pośrednikiem inwestycyjnym w celu wymiany różnicy między ceną otwarcia a ceną zamknięcia kontraktu, która pojawia się z powodu zmian ceny aktywów bazowych.
CFD jest jednym z najczęściej używanych finansowych instrumentów pochodnych. Handlując kontraktami na różnicę, trader może skorzystać zarówno ze wzrostu, jak i spadku ceny aktywów bazowych.

Jeśli uważasz, że cena aktywa wzrośnie, możesz otworzyć pozycję kupna, tj. „długa pozycja”, a jeśli uważasz, że cena spadnie – sprzedaj pozycję lub „krótką pozycję”.

Różnica między ceną, po której inwestor zawarł kontrakt na różnicę (CFD) na dany składnik aktywów, a ceną, po której zamyka pozycję stanowi zysk lub stratę uczestników rynku.

Większość umów nie ma daty wygaśnięcia. Jeśli chcesz rozwiązać kontrakt, musisz ręcznie zamknąć swoją pozycję lub złożyć zlecenie na ten sam składnik aktywów finansowych, ale w przeciwnym kierunku.

Chociaż nie zapewniają fizycznej własności aktywów, kontrakty CFD dają możliwość wykorzystania zmian cen aktywów bazowych, którymi może być para walutowa, akcje, towar, indeks, obligacja, fundusz ETF lub kryptowaluta.

Pochodne papiery wartościowe: kontrakty futures

Kontrakt futures lub kontrakt futures to umowa kupna lub sprzedaży składnika aktywów (towaru, waluty, indeksu giełdowego, innych papierów wartościowych) po z góry określonej cenie w przyszłości.
Kontrakty futures to pochodne instrumenty finansowe będące przedmiotem obrotu na giełdach. Aby ułatwić handel kontraktami futures, wszystkie kontrakty zostały ujednolicone pod względem ilości i jakości. Zasadniczo oznacza to, że wszystkie kontrakty terminowe mają tę samą specyfikację, niezależnie od tego, kto kupuje, a kto sprzedaje.

Prawie wszystkie rynki terminowe oparte są na surowcach. Już w 1851 roku pojawiły się pierwsze kontrakty terminowe. Aktywem bazowym pierwszego z tych instrumentów pochodnych była kukurydza i zostały one wprowadzone do Chicago Board of Trade (CBOT). Plan zakładał, że sprzedający (który był rolnikiem) i kupujący (firma) zobowiążą się do wymiany towaru na gotówkę po ustalonej cenie w przyszłości.

Podczas gdy kontrakty futures początkowo koncentrowały się głównie na rolnikach, producentach ropy, firmach wydobywczych i firmach zajmujących się obrotem towarami, ekstremalne wahania cen kontraktów futures później przyciągały coraz więcej spekulantów. Niektórzy z tych spekulantów wchodzą na rynek i zamykają pozycje w kontraktach terminowych nawet w ciągu dnia, chociaż kontrakty te zwykle trwają trzy miesiące.

Większość kontraktów terminowych jest oferowana jako kody pięciocyfrowe.

  • Pierwsze dwa znaki reprezentują produkt
  • Trzeci - miesiąc
  • Ostatnie dwa lata

Na przykład kontrakty terminowe na ropę naftową mogą być oferowane jako CLK21, gdzie CL oznacza ropę naftową, K oznacza maj (lista z kodem oznaczającym miesiące w literach powinna być umieszczona na stronie giełdy), a 21 oznacza 2021.

Instrumenty pochodne: Kontrakty terminowe
Kontrakt terminowy (forward) to pochodny instrument finansowy, który jest indywidualną umową między dwiema stronami dotyczącą kupna lub sprzedaży aktywów bazowych po określonej cenie w przyszłości. Kontrakty terminowe mogą być wykorzystywane do zabezpieczenia lub spekulacji.
W przeciwieństwie do standardowych kontraktów futures, kontrakty forward można modyfikować pod względem towaru, wolumenu i daty dostawy. Surowcami będącymi przedmiotem obrotu mogą być surowce rolne, metale, ropa naftowa, gaz ziemny i tak dalej.

Kontrakt terminowy może być rozliczony gotówką lub dostawą fizyczną.

W większości przypadków kontrakty terminowe są uważane za instrumenty pochodne OTC i nie są przedmiotem obrotu na scentralizowanej giełdzie. Mają większe ryzyko niewykonania zobowiązania. Dzięki temu są praktycznie niedostępne dla małych inwestorów.

Rynek kontraktów forward znacznie się rozwinął, ponieważ wiele dużych korporacji musiało zabezpieczać ryzyko walutowe i ryzyko stóp procentowych. Ponieważ jednak szczegóły kontraktów forward są ustalane przez kupującego i sprzedającego i nie są ujawniane, wielkość tego rynku jest trudna do oszacowania.

Kolejnym ryzykiem związanym z niestandardowym charakterem kontraktów forward jest to, że są one rozliczane dopiero w dniu rozliczenia i nie są rozliczane po bieżących cenach rynkowych, jak kontrakty futures.

Co się stanie, jeśli oprocentowanie określone w kontrakcie znacznie odbiega od stawki spot w momencie rozliczenia? W takim przypadku instytucja finansowa, która wystawiła kontrakt terminowy, jest narażona na większe ryzyko w przypadku niewykonania zobowiązania lub braku płatności przez klienta, niż gdyby kontrakt był regularnie wyceniany przez rynek.

Instrumenty pochodne: Opcje
Opcja to pochodny instrument finansowy oparty na aktywach bazowych (takich jak akcje lub waluta) . Opcje dają kupującemu prawo, ale nie obowiązek, do kupna lub sprzedaży aktywów bazowych (akcji, walut, indeksów itp.) po określonej cenie i terminie zapadalności. Z drugiej strony sprzedający jest zobowiązany do wypełnienia swoich zobowiązań wynikających z opcji, jeśli kupujący tego zażąda, za co sprzedający otrzymuje premię.
Istnieją dwa główne rodzaje opcji:

  • Opcje kupna umożliwiają kupującemu zakup instrumentu bazowego po określonej cenie przez określony czas.
  • Opcje sprzedaży pozwalają kupującemu sprzedać aktywa bazowe po określonej cenie iw określonym czasie.

Każda umowa opcyjna ma określoną datę wygaśnięcia, do której posiadacz musi wykonać swój wybór. Ustalona cena opcji nazywana jest ceną wykonania. Opcje są zwykle kupowane i sprzedawane za pośrednictwem brokerów internetowych.

Według terminu zapadalności opcje dzielą się na:

  •  Europejska - opcja może być wykupiona tylko w terminie zapadalności.
  •  Amerykańskie – prawo można wykupić w dowolnym momencie przed datą wykupu.
  •  Bermudy – z opcji można skorzystać w kilku z góry ustalonych terminach.

Kupując opcje, jedynym ryzykiem, jakie ponosi kupujący, jest premia, ale z drugiej strony możliwość zysku jest nieograniczona. Należy jednak pamiętać, że sprzedaż opcji wiąże się z nieograniczonym ryzykiem, dlatego sprzedawca musi być szczególnie ostrożny z tego typu inwestycją.

Do czego służą przede wszystkim instrumenty pochodne?
Początkowo instrumenty pochodne były używane w celu zapewnienia zrównoważonego kursu wymiany dla towarów, które są przedmiotem obrotu na rynku międzynarodowym. Ze względu na różne wartości walut krajowych, międzynarodowi handlowcy potrzebowali systemu do rozliczania różnic.

Obecnie instrumenty pochodne opierają się na znacznie większej liczbie aktywów i mają jeszcze więcej zastosowań. Są jednak trzy główne:

  • Zabezpieczenie pozycji na określonym aktywie bazowym
  • Spekulacja ceną aktywów bazowych w celu osiągnięcia zysku
  • Zwiększenie wartości majątku własnego

Rozważmy każdy z nich bardziej szczegółowo.

Handel instrumentami pochodnymi: hedging z instrumentami pochodnymi
Jednym z głównych zastosowań pochodnych instrumentów finansowych jest wykorzystanie ich do zarządzania ryzykiem i zabezpieczania pozycji. Takie działania mogą chronić twoją pozycję przed ruchem cenowym.

Wynika to z faktu, że większość instrumentów pochodnych daje możliwość otwierania krótkich pozycji (sprzedawania transakcji), dzięki czemu można zarobić nawet w przypadku spadku ceny instrumentu bazowego.

Hedging to otwarcie przeciwnej pozycji w tym samym lub powiązanym zasobie, co pomaga zredukować wpływ przeciwnego ruchu cenowego.

Przykład

Załóżmy, że inwestor kupuje 100 akcji Amazon po 100 USD za akcję.

Trzyma swoją inwestycję przez rok, a cena akcji Amazona sięga 200 USD.
Inwestor obawia się jednak, że z tego czy innego powodu cena akcji spadnie (korekta rynkowa, słaby raport z działalności spółki, słabsze perspektywy na przyszłość itp.).
Może teraz stracić 100 kontraktów CFD na akcje Amazon, co pozwala mu zarabiać, gdy cena spada.
Tym samym początkowa długa pozycja inwestora jest ubezpieczona (zabezpieczona) przed ewentualnym spadkiem kursu akcji Amazona.

Spekulacja na pochodnych instrumentach finansowych
Oprócz hedgingu większość pochodnych instrumentów finansowych może być wykorzystywana do akumulowania zysków (spekulacji) na rynkach hossy i bessy. W takim przypadku trader nie chce inwestować w aktywa w długim okresie, ale raczej chce skorzystać z możliwej krótkoterminowej zmiany jego ceny.

Przykład

Trader wierzy, że giełda w USA spadnie, ale jak może to wykorzystać? Dobrą opcją jest otwieranie krótkich pozycji na amerykańskim indeksie Dow Jones (DJI30).

Jeśli trzymasz krótką pozycję w 10 indeksach, a cena Dow Jones spadnie o 1000 punktów, trader zarobi 10 x 1000 = 10 000 USD.
Ale jeśli trader ma długie 10 indeksów, a cena Dow Jones spadnie o 1000 pipsów, poniesie stratę w wysokości 10 000 USD.
Handel instrumentami pochodnymi z dźwignią
Być może jedną z najbardziej atrakcyjnych cech handlu instrumentami pochodnymi jest możliwość korzystania z dźwigni. Dźwignia pozwala inwestorom i traderom nie otwierać pozycji o dużych wolumenach, płacąc nie pełny koszt, a jedynie część zwaną marżą.

W ten sposób uczestnik rynku może kontrolować poziom ryzyka, który jest wielokrotnie większy niż ilość środków na jego koncie i zwiększać wartość swoich aktywów.

❕ Dźwignia umożliwia pomnożenie wyników handlowych bez konieczności zwiększania funduszy. Daje to korzyść w postaci wyższych zwrotów z niewielkiej inwestycji początkowej. Należy jednak pamiętać, że inwestorzy mogą być bardziej narażeni na straty podczas korzystania z dźwigni. ❕.

Handel instrumentami pochodnymi i handel realny
Handel instrumentami pochodnymi naśladuje prawdziwy handel instrumentami finansowymi, z wyjątkiem tego, że w przypadku instrumentów pochodnych tak naprawdę nie jesteś właścicielem aktywów bazowych, w przeciwieństwie do na przykład prawdziwych akcji firmy. To, co nazywamy obrotem instrumentami pochodnymi na rynkach finansowych, jest z pewnością doskonałą alternatywą dla dobrze znanego obrotu aktywami rzeczywistymi (akcjami, obligacjami itd.).

Oczywiście istnieją pewne kluczowe różnice między kupowaniem prawdziwych akcji a handlem instrumentami pochodnymi:

  1. Możesz handlować zarówno długimi, jak i krótkimi pozycjami w instrumentach pochodnych i nie musisz dostarczać aktywów bazowych, gdy są krótkie.
  2. Instrumenty pochodne są wolne od podatku w wysokości 0,5% w Wielkiej Brytanii, chociaż zyski podlegają podatkowi u źródła
  3. Inwestor nie jest właścicielem aktywów bazowych będących podstawą kontraktu CFD, ale zamiast tego zawiera umowę z brokerem instrumentów pochodnych w celu wymiany różnicy między początkową a ostateczną ceną kontraktu.
  4.  W przeciwieństwie do posiadania aktywów bazowych, instrumentami pochodnymi można handlować przy użyciu dźwigni, tj. początkowy depozyt (nawet niewielki) daje inwestorowi możliwość zarządzania dużym wolumenem pozycji aktywów.

Jedną z najbardziej atrakcyjnych cech handlu instrumentami pochodnymi jest wykorzystanie dźwigni finansowej, która jest kolejnym sposobem na handel z depozytem zabezpieczającym.



Komentarze 0